Dag 9

Toch wel een beetje de D-day voor ons. We zijn bijtijds vertrokken na een goed verzorgd ontbijt eerst even tanken en gaan. Qua kilometers was het niet zover maar in Noorwegen zijn de bergen wat hoger en daardoor de wegen wat zwaarder. Het is hier in Noorwegen echt prachtig halverwege de rit was m’n 1ste batterij van de camera al leeg. We hebben een aardig stuk aaneen doorgereden want Lisa was lekker in slaap gevallen. Aan de E69 (de laatste lange weg naar de Noordkaap) hebben we een stop gemaakt bij een leuk souvenirs winkeltje. Rudolf en Dorrie waren hier ook die hebben 2 rendier kleden gekocht als stoelhoezen. Dat staat wel stoer zo’n kever met van die vachtjes erin (alleen de openhaard mist nog). Weer verder op het laatste best zware stuk, deze weg loopt geheel langs het water en dat is als je niet te ver over het randje hangt een prachtig gezicht. Met stijgingen en dalingen van 9% is het heel pittig voor Kiewie maar hij heeft het goed doorstaan zo ook de tunnels met als klap op de vuurpijl de Noordkaaptunnel van 6820 meter lang die 212 meter diep gaat! Dat is een soort 8baan in het donker en je voelt het goed aan je oren hoe dieper je gaat. Eenmaal deze tunnel door ben je op “het Noordkaapeiland” met als “grootste” plaats Honningsvag dat wel een vliegveld heeft (niet voor een bowing hoor, ik denk voor toestellen niet groter dan een auto) Maar goed bij Honningsvag zijn we toch maar eerst linksaf gegaan naar de Noordkaap wat dan nog zo’n 30 km is berg je op hoekje om bergje af totdat je helemaal boven bent. dsc01505dsc01801dsc01639Op deze weg die niet echt top is word je echt dood gegooid met touringcars de een na de ander komt voorbij het lijkt Lourdes wel. Ook kom je heel veel fietsers tegen daar heb ik diep respect voor hoor petje af. En het is natuurlijk ook mooi om op je motor aan de top te komen (op de kou na een aanrader hoor Tim). Maar dan, dan ben je boven onder de slagboom door de parkeerplaats op (een grindbak is er heilig bij) jas aan en uitstappen nog maar een jas aan jeetje wat is het koud hier Lisa ook goed aangekleed capuchon op, nee Lisa die capuchon moet op fotootje van de kever en gaan. Vlug naar binnen hé lekker warm hier even een broodje met een bakkie met uitzicht op de bal op pootjes (het Noordkaap monument). Zo nu is het dan zover naar buiten naar het uiterste puntje van Europa de wind is een heel end gaan liggen en er breekt een waterig zonnetje door. Wat een schitterend uitzicht ik kan het iedereen aan raden (behalve m’n moeder want die heeft tunnelvrees, houd niet van kou en heeft hoogtevrees). Foto’s, foto’s en nog eens foto’s worden er gemaakt wij ook hoor eerst Jeff met Lisa bij de bal dan ik met Lisa en uiteindelijk met z’n drieën. Nog even rondgelopen een stenen torentje gebouwd met Lisa (ik weet niet waarom maar heel veel mensen doen dit er staan er ook veel langs de weg) en nog even binnen in de souvenirshop rond gehobbeld om vervolgens de tocht naar beneden te gaan maken. dsc01975dsc01987We hadden al van Jan en Patty gehoord dat het hotel niet in het dorp zelf lag maar halverwege de weg naar beneden, maar we moesten toch nog even helemaal naar beneden om te tanken Lisa deed onderwijl nog een slaapje zodat we na het tanken besloten om nog even Honningsvag zelf door te rijden daar was net een kneiter van een cruise schip aangemeerd met zo’n 2500 man aan boord(die ‘s avonds allemaal naar boven gingen maar daar kom ik later op terug). Ook reden er een aantal hotel genoten waar we tegen gezegd hebben dat het hotel niet in het dorp is maar een stuk de berg op even snel op de foto met het cruise schip en wij zijn weer verder gegaan naar het hotel. Bij het hotel was het een komen en gaan van touringcars en alle bijbehorende mensen uit de touringcars bleven achter in het hotel net als wij. Ondanks dat dit net als gister een Rica hotel is ziet het er toch wat minder sjeik uit. De kamer is redelijk klein de douche heeft een gordijntje ipv een scherm en als je 1 stap opzij zet sta je voor de wastafel met 1 voet in de wc, maar het is schoon, droog en heeft (onze kamer dan) uitzicht op de camping. De eetzaal daarentegen is reusachtig en ziet er prachtig uit het dak is van houten balken en heeft een soort tipie punt in het midden waaronder een open haard is. Hier moeten we eten, we hebben Lisa op de kamer eten gegeven en zijn om de beurt de vreetschuur in gegaan want het is een soort van fabriek het gaat maar door iedereen moet eten echt lopende band werk is er een tafel vrij (1 waar ongeveer 20 man aan kunnen) dan word ie gelik weer in orde gemaakt voor de volgende, maar het eten is goed en er is een ruime keus. Om 20.30 moeten we verzamelen op het parkeerterrein om dan gezamenlijk naar de Noordkaap te rijden in een lange luchtgekoelde stoet vertrekken we op naar ons doel! Op de weg naar boven zijn wat filmers uitgezet om het geheel vast te leggen. Bijna bij het eind geeft de bus van Mart en Ineke de pijp aan Maarten. Hij word door Wim en Ingrid een stukje gesleept om op een veilig punt te kijken wat er aan de hand is. Dit is zo … voor ze, hier hebben ze 2 jaar naar toe gewerkt om met ons de top te bereiken en wij moeten zonder hun naar boven. Gelukkig kan het probleem worden opgelost (een vuiltje in het bezinefilter). Maar toch het is heel zuur dat wij al boven zijn en hun als laatste de “streep” over komen. Mart en Ineke jullie moeten maar zo denken wij hebben de beste tot het laatst bewaard! We hebben met z’n allen geproost op het behalen van ons doel, maar toen bleek dat we niet met de auto’s voor het gebouw mochten voor een groepsfoto zat Mart er toch wel een beetje doorheen. dsc02339dsc02194Er kon geluld worden als brugman in alle talen maar het mocht niet omdat er een cruise schip aangekomen was en al die mensen moesten daar de bus uit. Het mocht om 1 uur ‘s nachts dat was de enige optie. Maar dan zou de groep niet meer compleet zijn (Lisa ging het sowieso al niet redden). We hebben nog wel een groepsfoto (zonder auto’s) bij de bal gemaakt waar theoretisch iedereen op staat maar niet iedereen is zichtbaar. Wij hebben ons binnen nog even opgewarmd en zijn toen weer terug naar het hotel gegaan om Lisa op bed te leggen. Andere hebben niet veel later ons voorbeeld gevolgd aangezien het ook erg koud daarboven (wij hebben ‘s middags echt mazzel gehad). Maar de volhouders hebben gewonnen niet alleen zijn zij om 1.15 uur op de foto geweest voor het gebouw maar ook zijn zij op de foto geweest bij de bal op pootjes met alle auto’s. Nou jullie hebben het verdiend hoor !