Dag 20 – 30 juni

Van Egilsstadir naar Seydisfjordur.

Al vroeg piept de wekker, ik ben al wakker maar Jeff en Lisa ontwaken van het gepiep, Lisa draait zich nog eens lekker om, die ging weer veel te laat slapen gisteravond en wil nu niet opstaan. Gerben is op dat moment al bezig om zijn spullen in de bus te zetten. Ook de M&M’s zien we al buiten

Gister was het nog onduidelijk of Gerben met ons mee naar huis kon of dat hij door de politie in het gevang zou worden gegooid. Hij stond namelijk te boek als wanbetaler bij de benzinepomp in Egilsstadir. Op dag 1 heeft hij hier getankt zonder te betalen, tenminste hij dacht dat hij met zijn creditcard betaald had, maar het bleek dat hij op een knopje had gedrukt waardoor je binnen af moet rekenen. Iedereen in het dorp is op de hoogte van een wanbetalende wit rode spijl. Gerben is nogmaals gaan tanken en heeft al z’n schulden betaald.

We hebben de hotelmanager zover kunnen krijgen dat we om 6 uur kunnen ontbijten. De meeste mensen zien er wat slaperig uit, maar iedereen is er, Harry komt uiteraard als laatste de eetzaal in. Het ontbijt valt ondanks de slechte verwachting mee. Om kwart voor 7 staat iedereen uitgecheckt en ingepakt op de parkeerplaats. Zelfs de familie Blik is op tijd.

We rijden gezamenlijk naar de boot, dit is slechts een bergpas over. Op de heenweg hadden we veel mist, maar we hebben ruim de tijd. Halverwege de pas sluiten er wat camping gangers bij ons aan. Het is niet mistig er we hebben prachtig zicht dus ondanks dat we deze route al een keer gereden hebben is ie toch nieuw voor ons. We komen als 1ste aan op het verzamelpunt, de parkeerplaats bij de supermarkt. Dit is goed voor de gemoedsrust van Mart en Ineke. Als iedereen present is rijden we door naar de wacht rij bij de boot. Het inchecken geeft wat stress bij Ineke, maar dit is goed voor de bloedsomloop ;-). De bijrijders moeten de auto verlaten en weer te voet aan boord gaan, dit verloopt allemaal soepel waarschijnlijk omdat er dit maal een lift is om aan boord te komen.

Vanaf het dek kijken we hoe de VW’s weer aan boord komen van de MS Norrona. Het weer is super, het lijkt een rustige vaart te worden. We hopen erop. De trossen gaan los en we varen naar open zee. Mario en Allie zien op de valreep word een papegaaiduiker vliegen, volgens mij is ie speciaal voor de vertrekkende toeristen losgelaten J.

 Lisa en Emma zeuren ons gek om naar het speelding te gaan, uiteindelijk geven we toe. Onder het genot van een drankje en muffin vertoeven we bij het speelding met Arjan en Leonie en Mieke. Lisa en Emma ravotten lekker in het rond. Na de lunch worden de meiden geschminkt daarna gaan we naar de hut, het humeur van Lisa is gedaald tot ver beneden peil en we gaan lekker een slaapje doen (volgens mij heeft bijna de hele groep wel een oogje dicht geknepen). Om half 6, boottijd bij het aan boord gaan ging de klok voor ons 1 uur voorruit het is nu nog 1 uur vroeger dan in Nederland, gaan we naar het avondmaal, het buffet staat al voor ons klaar. Iedereen is aanwezig voor het eten. Na een korte speech van Ineke en Jeff heffen we het glas op de fantastische vakantie en op een behouden vaart.

Iedereen heeft volgens mij genoten van IJsland, het weer is al met al heel erg meegevallen en we hebben weinig regen gehad. Het land is echt prachtig en we hebben een hele gezellige groep mensen bij elkaar. Natuurlijk hebben we Johan en Marcella wel gemist zeker omdat er vaak bij het avondeten 2 stoelen leeg bleven… In Höfn zat aan een andere tafel een dame met een schaterende lach, toen misten we Wilma toch ook wel een beetje ;-). Al met al zitten we allemaal weer “veilig” aan boord. Er zijn relatief weinig pech gevallen geweest, nu is het nog niet voorbij maar alles wat nu nog pech krijgt staat in ieder geval aan het vaste land waardoor het een stuk makkelijker is om thuis te komen. Het is nu 9 uur boottijd en de zee houd zich goed en de mensen tot nu toe ook J. Vannacht komen we aan bij de Faroe eilanden, hopelijk kwettert de speaker dit niet in het rond en kunnen wij door slapen.

Morgen een volle dag op zee, ik ben benieuwd wat we dan gaan beleven….