Dag 10 – 20 juni

Van Akureyri naar Varmahlid via route 2 langs de kustweg.

Vandaag na een uitgebreid ontbijt in het grote hotel verlieten we deze “stad”, op naar weer een dorp. Via het dorpje Dalvik kwamen we bij een tunnel van 3,4 km net hiervoor konden we stoppen op een mooi plekje, even koffie en van het uitzicht genieten en naar oma bellen want die is vandaag jarig. Nou de tunnel in, een 1 baanstunnel waar wel van 2 kanten verkeer door komt, spannend! Gelukkig waren er wel passeerplaatsen, maar we kwamen niemand tegen want het is hier niet zo druk J. We kwamen op een zeer slechte gravel weg, het word hier gravel genoemd maar eigen lijk kun je het vergelijken met een grof grindpad vermengd met zand, als je in je achterom kijkt zie je dan ook niets anders dan stof. Een slechte weg maar een zeer mooie route, halverwege kwamen we de M&M ’s (Michiel is die gele en Martien is die bolle rooie) die vandaag eindelijk een keer met de kap open reden. Ze stonden midden op de weg een beetje te filmen en foto’s te maken, na wat sneeuwbal gegooi besloten we samen verder te rijden. De cabrio voorop want dan kon ik wat leuke plaatjes schieten van ze (in hoeverre dat kan rijdend op zo’n weg). Later even geruild zodat hun van ons wat leuke plaatjes konden schieten. In de verte kwam er een tegenligger aan (dit zagen we aan de stofwolk) het bleek een lokale 4×4 te zijn wat inhoud dat ze met 90 aan komen rijden en zeker niet afremmen nu is de weg breed genoeg, maar toen die eenmaal voorbij was hebben we de M&M’s een minuut of 10 niet gezien, we wisten wel dat ze ergens in de stofwolk zaten maar waar… haha rijden ze ook een keer een dagje open toen we ze weer zagen hebben we ze maar even voor laten rijden. Arina de keef is een beetje stoffig ook van binnen, maar Yellow heeft beloofd dat ie het allemaal schoon maakt J. Eenmaal weer op de verharde weg hebben we maar even een picknick stop gehouden aan de rand van de afgrond langs de kust. We hadden nog wat basaltformaties, een turfkerkje en een bezoek aan een automuseum (een andere dan gister hoor) op het lijstje staan.

De Studlaberg was bijzonder om te zien, maar wel een hele klus om er te komen aangezien de houten trap die er normaal hoort te staan aan vervanging toe was en vandaag de dag was om dit te doen. Eerst een stuk langs een touw (als trapleuning) naar beneden en het laatste steile stuk was glijden langs een touwtje. Terug naar boven was een hele klim ;-).

Het turfkerkje tja die was vast ook heel mooi maar we hebben ergens een afslagje gemist. Het automuseum was beter te vinden, ook hier stond weer van alles van glimmend tot roest niet zomaar roest nee echt roest zodat de lasnaden gewoon open gebarsten waren… Nee als Zweden leeg is dan is IJsland niet het volgende beloofde land waar je nog goede kevers kunt halen. Op naar het hotel nog zo’n 40 km te gaan langs een prachtig berglijn kwamen we aan in het dorp, de hotels zijn over het algemeen goed te vinden aangezien een dorp inhoud supermarkt, blokker, kruidvat, snackbar en benzinepomp in 1, meestal is er nog wel een bank, een zwembad, een hotel dan wat huizen en een kerk dan heb je het wel weer gehad. Het hotel ziet er weer goed uit het eten was heel goed. En volgens zeggen is het ontbijt ook prima. Lisa die slaapt nu nadat ze een tijd met Red heeft gespeeld ze moest en zou ook perse naast hem zitten tijdens het eten (Arina kijk maar uit er is een kaper op de kust). Wel jammer dat Red niet zo opvoedkundig is aangelegd en ze de wasco krijtjes op haar gezicht heeft gesmeerd en zelfs een krijtje op ging eten, toen moesten wij even ingrijpen want ja Red is tenslotte zelf ook nog een kind. Ach over 2 weken is Red weer thuis en kan ie gewoon het gras weer maaien en kan Arina hem weer verder opvoeden, voor nu hebben wij even die taak 😉

De reis verloopt tot nu toe prima, alle auto’s houden zich op hier en daar en klein dingetje na goed, oké ze zijn een beetje stoffig van die gravel wegen. De hotels en camping zijn ook oké, en de mensen genieten van alles wat ze om hun heen tegen komen, zo ook de lokale bevolking waar wij verschijnen worden camera’s getrokken en de auto’s worden van alle kanten vast gelegd, net nog voor het hotel een jongetje van een jaar of 10 die eerst een foto maakte van het hele rijtje auto’s en daarna ze 1 voor 1 op de foto zette. Mooi om te zien. Er is zelf iemand de is ons achterna gereden nadat ie bij het transportmuseum (waar we gister waren) gehoord had dat wij er waren, hij kwam vanavond bij de camping met veel foto boeken bij zich om te laten zien. Echt heel grappig. Ik ben benieuwd naar de reacties komend weekend in Selfoss, waar we bij het landelijke oldtimer weekend aanwezig zullen zijn.

Maar eerst morgen dan staat er een lange rit op het program naar Borgarnes waar we 2 nachten blijven. Hopelijk hebben we morgen ook weer een internet verbinding die het doet… dus als het meezit tot morgen en bedankt voor het lezen en alle leuke reacties. 😉